De 10 vliegtuigen die de Tweede Wereldoorlog hebben gewonnen

In Noord-Afrika, gewapend met een paar angstaanjagende 40 mm-kanonnen, bleek het een capabele tankvernietiger en op veel plaatsen was het een pionier van de jachtbommenwerpers. Er werden in totaal 14.487 Hurricanes gemaakt, in het VK en Canada.

8: North American T-6 Texan/ Harvard

De training van piloten is de kern van alle luchtmacht, en zonder trainingsvliegtuigen zou er helemaal geen luchtmacht zijn geweest. De T-6 met zijn 500 pk-radiaalmotor en lage topsnelheid van 205 mijl per uur drukte dus een grotere stempel op de oorlog dan veel andere vliegtuigtypes.

Dit Amerikaanse lesvliegtuig, dat voor het eerst vloog in 1935 als de in wezen vergelijkbare North American NA-16, werd gebruikt om piloten te trainen van de United States Army Air Forces (USAAF), de United States Navy, de Royal Air Force en vele andere luchtmachten van de geallieerden tijdens de Tweede Wereldoorlog.

8: North American T-6 Texan/ Harvard

Enkele van de eerste Harvards van de RAF werden geleverd aan het Verenigd Koninkrijk, maar trainen met de mogelijke aanwezigheid van Luftwaffe-indringers was gevaarlijk. Dus werden de meeste vliegende trainingseenheden verplaatst naar Canada, Zuid-Rhodesië en de Verenigde Staten.

Hierdoor kwam er in het Verenigd Koninkrijk ook basisruimte vrij voor gevechtsvliegtuigen. De mogelijkheid voor de Geallieerden om veilig voor vijandelijke actie te trainen, was een enorm en grotendeels ondergewaardeerd voordeel ten opzichte van de As. Het was een enorm succes: meer dan 75.000 piloten werden getraind. Er werden 15.495 T-6 vliegtuigen gebouwd.

7: Grumman F6F Hellcat

Het Grumman F6F Hellcat-marinevliegtuig wordt vaak beschreven als het gevechtsvliegtuig dat de Japanners versloeg, en terecht. De belangrijkste tegenstander van de Hellcat was de Mitsubishi Zero, in vergelijking waarmee hij sneller, beter bewapend en beter gepantserd was. De meeste Hellcats hadden zes 0,50 kaliber-machinegeweren met 400 kogels per geweer die een machtige stoot gaven.

Een ontnuchterende 5215 vliegtuigen vielen door de Hellcat (hoewel claims boven zee moeilijk te verifiëren zijn). De zes kanonnen stelden de Hellcat in staat om een zeer hoog overwinningspercentage te behalen tegen vliegtuigen van de Japanse marine en het leger, met claims tot 13:1 tegen de Mitsubishi Zero. Hij werd nauwelijks gebruikt in Europa, maar haalde toch twee Bf 109's, twee He-115's, een Fw-190, drie He-111's, drie Ju-52's, een Ju-88 en een Do-217 neer.

7: Grumman F6F Hellcat

11.000 van de uiteindelijk 12.275 Hellcats werden gebouwd door de fabriek van Grumman. Om aan te geven hoe goed het ontwerp van de Hellcat was, waren er slechts twee productieversies, de -3 en de -5 die nog eens 200 pk extra vermogen, een vlak windscherm waarin het gepantserde glas was geïntegreerd, en een paar andere kleine wijzigingen hadden.

Hellcats hadden meer kans om iets neer te schieten, waren beter in het overleven van schade, beter in het landen en veelzijdiger dan elk ander gevechtsvliegtuig in de oorlog. Tegelijkertijd werd dit allemaal bereikt met slechts twee basisversies die allemaal in één fabriek werden gebouwd.

6: Douglas SBD Dauntless

Ed Heinemann (1908-1991) was een van de grootste vliegtuigontwerpers die ooit heeft geleefd. Tot zijn prestaties behoorde het ontwerp van zowel de A-4 jachtbommenwerper uit de Koude Oorlog als de Douglas A-26 Invader uit de Tweede Wereldoorlog. Maar zijn grootste bijdrage aan de oorlogsinspanning was de Dauntless.

De Douglas SBD Dauntless wordt herinnerd als het Amerikaanse vliegdekschipvliegtuig dat het tij van de oorlog in de Stille Oceaan deed keren. De Curtiss Helldiver mag dan meer schepen tot zinken hebben gebracht, maar de Dauntless deed zijn werk toen het er echt toe deed.

6: Douglas SBD Dauntless

Bij de Slag om Midway in juni 1942 beschadigde de Dauntless duikbommenwerper alle vier aanwezige Japanse vliegdekschepen dodelijk en schakelde hij er drie uit in een tijdsbestek van slechts zes minuten. De oorlog in de Stille Oceaan werd in die periode effectief gewonnen omdat de Japanners hun vliegdekschepen onmogelijk snel konden vervangen.

5: Geconsolideerde B-24 Liberator

De Consolidated B-24 Liberator was het meest veelzijdige zware vliegtuig van de Tweede Wereldoorlog. Hij werd in grotere aantallen geproduceerd dan alle andere bommenwerpers, uiteindelijk werden er maar liefst 18.000 stuks van gemaakt. Er zijn slechts tien andere vliegtuigtypes die in grotere aantallen zijn gemaakt, en dat zijn allemaal kleine eenmotorige types, in tegenstelling tot deze grote viermotorige bommenwerper.

De B-24 Liberator bleek briljant in de Slag om de Atlantische Oceaan, waar zijn langeafstandscapaciteit van vitaal belang was in de strijd tegen de dreiging van de Duitse onderzeeërs voor de schepen die Groot-Brittannië bevoorraadden. Een deel van de Atlantische Oceaan dat bekend staat als de "Gap" bleek moeilijk te verdedigen omdat het buiten het bereik van de meeste vliegtuigen lag. Het werd uiteindelijk in 1943 "gesloten" met een strijdmacht van Liberators VLR (Very Long Range-modellen) die een bereik hadden van ongeveer 2.575 km.

5: Geconsolideerde B-24 Liberator

De B-24 deed dienst in West-Europa, de Stille Oceaan, het Middellandse Zeegebied en China-Birma-India. Hij werd gebruikt door de USAAF, de US Navy en het US Marine Corps. De B-24 werd gebruikt in de noodlottige Operatie Tidal Wave, waarbij de in Libië gestationeerde B-24's van de USAAF probeerden de Axis-olieproductie in Ploiești (op de foto) in Roemenië te belemmeren en daarbij zware verliezen leden.

Hij leverde een vitale bijdrage aan het winnen van de oorlog in de Stille Oceaan, waar hij door zijn grote afstand geschikt was om Japan aan te vallen. Naast bombarderen deed het toestel dienst in een groot aantal functies, waaronder verkenning op lange afstand, troepentransport, bestrijding van onderzeeërs, brandstofvoorziening en zelfs elektronische 'stoor'-oorlogsvoering.

4: Iljoesjin IL-2 'Shturmovik'

"Ons Rode Leger heeft nu Il-2 vliegtuigen nodig zoals de lucht die het inademt, zoals het brood dat het eet." Dit waren de woorden waarmee Stalin zijn ongenoegen uitte. Dit zegt misschien iets over hoe belangrijk de Shturmovik aan het Oostfront was.

Dit was de originele tank-killer. Het vliegtuig dat Duitse gemechaniseerde colonnes verwoestte, dat Luftwaffe-azen frustreerde, dat de troepen van de Wehrmacht zo bang maakte dat ze het de bijnaam "De vliegende tank" gaven. Duitse piloten meldden dat ze veel geweervuur op Il-2's afvuurden, alleen maar om toe te moeten kijken hoe deze verder bleven vliegen.

4: Iljoesjin IL-2 'Shturmovik'

Luchtafweer kon directe treffers krijgen en de Shturmovik zou die van zich afschudden. De impact die de Il-2 had op het aanvallen en verstoren van de Duitse oorlogsmachine was van vitaal belang voor het succes en de vooruitgang van het Rode Leger aan het Front.

Het totale aantal Duitse oorlogsmaterieel dat door de Il-2 vernietigd werd, is enorm. De mislukte Duitse invasie van de USSR was waarschijnlijk een beslissing waarmee de oorlog werd verloren, en dat verlies werd mogelijk gemaakt door het meest productief geproduceerde oorlogsvliegtuig in de geschiedenis. Meer dan 36.000 Il-2's deden dienst en hebben ongetwijfeld het verloop van de oorlog veranderd.

3: Supermarine Spitfire

De Slag om Groot-Brittannië van 1940 was een poging van de Duitse Luftwaffe om de luchtmacht van Groot-Brittannië te vernietigen om een volledige invasie mogelijk te maken, een invasie die het verloop van de oorlog radicaal zou hebben veranderd. Dankzij de goed georganiseerde luchtverdediging van Groot-Brittannië, die ook radar en Hurricane-jagers omvatte, won Groot-Brittannië de slag. De snelle en behendige Spitfire was van vitaal belang voor deze overwinning.

Afgezien van de korte opgang van de Focke-Wulf Fw 190, werd de Spitfire nooit helemaal overtroffen. Als de Spitfire er niet was, had Groot-Brittannië de neiging om te verliezen. Er was een heel speciaal gevechtsvliegtuig nodig om dit tij te keren. En dat gevechtsvliegtuig was de Spitfire.

3: Supermarine Spitfire

Als de slag was verloren en Groot-Brittannië was binnengevallen, zou het hele verloop van de oorlog waarschijnlijk veranderd zijn. De Spitfire was niet alleen een uitstekend gevechtsvliegtuig, maar ook een uitstekend verkenningsvliegtuig dat de wereld voorging in dit essentiële hulpmiddel voor de overwinning.

Bovendien maakte de onmiskenbare schoonheid het een gemakkelijk propagandasymbool om de harten te versterken en werd het een krachtig symbool voor de oorlogsinspanningen van de Geallieerden.

2: North American P-51 Mustang

Door een aërodynamisch geavanceerd casco te combineren met de beste vliegtuigmotor van die tijd, de Rolls-Royce Merlin, werd een capabel jachtvliegtuig op lage hoogte een uitmuntend jachtvliegtuig op elke hoogte. De Mustang ontbrak op geen enkel belangrijk gebied, maar waar hij het meest in uitblonk was bereik. Hij was ook extreem snel met een goede wendbaarheid.

De Mustang had de opmerkelijke mogelijkheid om van Groot-Brittannië naar Berlijn te vliegen om bommenwerpers te escorteren en het daar op gelijke voet op te nemen tegen de beste vechters van de Luftwaffe en weer naar huis terug te keren. Dit verhoogde niet alleen de overlevingskans van bommenwerpers die de Duitse infrastructuur aan stukken sloegen, maar het hield ook veel Duitse verdedigingsjagers vast en vernietigde ze.

2: North American P-51 Mustang

De P-51 kon door het Derde Rijk zwerven met een vrijheid die Duitsland op achterstand zette. Niet alleen was het toestel goedkoper en gemakkelijker te bouwen dan de grote P-47 Thunderbolt of de tweemotorige P-38 maar, wat nog belangrijker was, het was ontworpen voor efficiënte massaproductie.

Naast de vele oorlogswinnende onderscheidingen vernietigde de North American P-51 Mustang ongeveer 5.784 As-vliegtuigen en was hij van cruciaal belang voor de geallieerde strijdkrachten om het overwicht te behalen in de lucht. Er werden meer dan 15.000 Mustangs gebouwd voordat de productie eindigde.

1: Douglas C-47 Skytrain/Dakota

Generaal Dwight D. Eisenhower van de VS beschreef de C-47 als één van de vier instrumenten die de oorlog voor de Geallieerden wonnen (de andere waren de "Bazooka", de Jeep en de atoombom op de B-29 Superfortress).

De Douglas DC-3, snel en comfortabel, was een zeer populair lijnvliegtuig uit de jaren 1930 dat het belangrijkste militaire transportvliegtuig uit de geschiedenis werd. In 1940 werd er met een militaire transportversie gevlogen, de C-47. De nieuwe C-47 had krachtigere motoren dan het lijnvliegtuig, ruim bemeten laaddeuren en een versterkte achterromp en cabinevloer.

1: Douglas C-47 Skytrain/Dakota

De sterke, betrouwbare C-47 deed veel tijdens de oorlog. Hij is het meest bekend voor het afleveren van parachutisten op het slagveld, maar hij werd ook gebruikt voor algemeen militair transport, het verplaatsen van vracht, het droppen van militaire vrachtparachutes en zelfs het trekken van militaire zweefvliegtuigen. De Sovjetversie, de Lisunov Li-2, werd gebruikt voor militair transport, ondersteuning van partizanen, als ambulancevliegtuig - en zelfs als bommenwerper.